Chasidut do Bawa meci’a 10:5

מִי שֶׁהָיָה כֹתְלוֹ סָמוּךְ לְגִנַּת חֲבֵרוֹ וְנָפַל, וְאָמַר לוֹ פַּנֵּה אֲבָנֶיךָ, וְאָמַר לוֹ הִגִּיעוּךָ, אֵין שׁוֹמְעִין לוֹ. מִשֶּׁקִּבֵּל עָלָיו אָמַר לוֹ הֵילָךְ אֶת יְצִיאוֹתֶיךָ וַאֲנִי אֶטֹּל אֶת שֶׁלִּי, אֵין שׁוֹמְעִין לוֹ. הַשּׂוֹכֵר אֶת הַפּוֹעֵל לַעֲשׂוֹת עִמּוֹ בְּתֶבֶן וּבְקַשׁ, וְאָמַר לוֹ תֶּן לִי שְׂכָרִי, וְאָמַר לוֹ טֹל מַה שֶּׁעָשִׂיתָ בִּשְׂכָרֶךָ, אֵין שׁוֹמְעִין לוֹ. מִשֶּׁקִּבֵּל עָלָיו וְאָמַר לוֹ הֵילָךְ שְׂכָרְךָ וַאֲנִי אֶטֹּל אֶת שֶׁלִּי, אֵין שׁוֹמְעִין לוֹ. הַמּוֹצִיא זֶבֶל לִרְשׁוּת הָרַבִּים, הַמּוֹצִיא מוֹצִיא וְהַ מְזַבֵּל מְזַבֵּל. אֵין שׁוֹרִין טִיט בִּרְשׁוּת הָרַבִּים, וְאֵין לוֹבְנִים לְבֵנִים. אֲבָל גּוֹבְלִין טִיט בִּרְשׁוּת הָרַבִּים, אֲבָל לֹא לְבֵנִים. הַבּוֹנֶה בִרְשׁוּת הָרַבִּים, הַמֵּבִיא אֲבָנִים מֵבִיא וְהַבּוֹנֶה בּוֹנֶה. וְאִם הִזִּיק, מְשַׁלֵּם מַה שֶּׁהִזִּיק. רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, אַף מְתַקֵּן הוּא אֶת מְלַאכְתּוֹ לִפְנֵי שְׁלשִׁים יוֹם:

Jeśli czyjaś ściana przylegała do ogrodu sąsiada i spadła (do niego), a on (właściciel ogrodu) powiedział do niego: „Usuń swoje kamienie”, a drugi rzekł do niego: „Są twoje!”. —nie zwraca uwagi. [Jeśli właściciel ogrodu tego nie chce, nie kupuje ich, a właściciel muru musi je usunąć]. Jeśli potem on (właściciel ogrodu) wziął to na siebie (aby je usunąć), drugi powiedział do niego : „Oto twoje wydatki, a ja wezmę to, co moje” (tj. Kamienie), nie zwraca uwagi. Jeśli ktoś wynajął robotnika do pracy z nim w słomie i ściernisku [aby zebrać jego własne lub hefker (własność)], i powiedział do niego: „Daj mi moją zapłatę”, a on odpowiedział: „Weź, co masz pracował jako twoja pensja ”, on nie jest brany pod uwagę. [Nawet jeśli to, co warte jest pieniędzy, jest zawsze uważane za pieniądze, tak nie jest w przypadku pracownika najemnego, gdyż jest napisane w tym względzie (Księga Kapłańska 19:13): „Zapłata najemnika nie będzie obowiązywać”. ponieważ to, co zostało ustalone, musi być dane.] Jeśli on (robotnik) to przyjął, a potem powiedział do niego: „Weź swoją zapłatę, a ja wezmę, co jest moje”, nie zwraca uwagi. Jeśli jeden wyniesie łajno do domeny publicznej, drugi musi być gotowy do wyniesienia go (na pole) w celu nawozu i może nie pozwolić mu tam pozostać]. Glina nie jest przesiąknięta domeną publiczną, a cegły są nie glazurowane (tam), ale glina jest zagniatana w domenie publicznej [do umieszczenia natychmiast w budynku], ale nie cegły. Jeśli ktoś buduje w domenie publicznej, ten, kto przynosi kamienie, przynosi, a kto buduje, buduje. [Otrzymuje je natychmiast od tego, który je przynosi i buduje.], A jeśli powoduje (w ten sposób) szkodę, płaci za szkody. R. Szimon b. Gamliel mówi: Może nawet przygotowywać (swoje materiały) [w domenie publicznej] co trzydzieści dni [i nie ponosi odpowiedzialności za szkody. Halacha nie jest zgodna z R. Shimon b. Gamliel.]

Poznaj chasidut do Bawa meci’a 10:5. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.